19 Aralık 2011 Pazartesi

çocukluk travmaları 1


tamam, itiraf ediyorum, hakkımda kısmında belirttiğim gibi çok da stabil bir çocukluğum olmadı..hatta çevremdekiler de ara ara çocukluğuma inilmesi konusunda telkinlerde bulunurlar.. bazen haksız olmadıklarını düşünüyorum..

bulucam seni çakma kraliçe!

ben anaokulundayken, kraliçelik yarışması yapılırdı..haftanın bir günü, akşama kadar ultra uslu olan çocuklara, ikindi yemeği sırasında, taç takılır,(taç dediysem kartonu kesip taç diye yuttururlardı pintiler) bir de hediye barbie hediye edilirdi..barbie'yi de herkes seviyor(normalde herkesin sevdiği şeyleri sevmeme gibi bir huyum vardı) ama ben de seviyordum..ne yani 90-60-90'lık bir barbie dururken ben gidip anneannemin çocukluğundan kalma şişko, çilli, palyaço kafa kocaman çam yarması, fredy'nin kabusu kılıklı bebekleri mi sevecektim! işte, ben bu yarışmanın yapıldığı ilk gün fena halde kasmıştım kraliçe olabilmek için..lokmamı bile 10 kere çiğnemeden yutmuyordum ama o ne usluluk o ne terbiye.. gel yanaklarımdan sık, öp falan o derece sevimli, sessiz bir kız çocuğuyum o anlarda..hocalarıma da burdan selam ediyorum, seçmediler ayol beni..hangi çemçük ağızlı kara fatmayı seçtiydiler hatırlamamakla birlikte, üzerinden 14 yıl geçmesine rağmen hala sinirlenebiliyorum..sonuç olarak; ben kraliçe seçilmedim o hafta.. ama azmettim ya başaracaktım, elbet bi gün beni de kraliçe yaptılar.. oha o da ne? verdikleri barbie? çakma mı? hayır ya çakma bile değil, verdikleri barbie, hatta cindy bile değildi.. bildiğimiz o vakitlerdeki elimin boyutunu geçmeyecek minnacık bir bebek, saçları falan kısa.. bu mu şimdi? bunun için mi, haftalardır cuma günlerini zehir ediyorum ben kendime.. gidip boyama yapmıyorum, koşup oynamıyorum, zılgıtı yemiş sokak bebesi gibi çökmüş kenara oturuyorum..bunun için miydi her şey? o an çeketimi alıp çıkasım geldi, baktım ceket filan yok, çöktüm minderlere oyun oynamaya başladım..

barbie'yi alan o esmer kızı gözüme kestirmiştim.. artık başlıca düşmanımdı.. hani ezo, evinde barbie mi yok bunu bu kadar dert ettin, diyeceksiniz biliyorum ama o başkaydı işte.. o barbie'yi anneler ya da babalar almamıştı..kazanılmış bir haktı o..kızı defalarca sıkıştırıp dövmeyi planladım, hepsinde elim yüzüme bulaştı, iş üstünde fena yakalandım..sonra aylar geçti artık mezun olcaz, müsamere var..babam da benim ölçülerimi bırakmamış okula..sonuç olarak ne olmuş, ben bale kostümü bile giyememişim, halk oyunlarına kalmışım..üstelik pamuk prenses kostümü kime giydirilmiş.. yine o barbie'yi alan yelloza! babama da az saydırmamıştım o gün içimden.. işte sonuç olarak, benim o kıza karşı fena halde kuyruk acım var..onu görsem tipini hatırlayacağımı sanmıyorum ama hissediyorum, bir gün karşılaşırsak eğer gözlerimizden tanıyacağız birbirimizi..ve ondan geçmişin intikamını alıcam..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder